Gigabyte op zandkorrel

Onderzoekers bestuderen de mogelijkheden om proteïnen als opslagmedium te gebruiken. Een student van de KULeuven werkt mee aan het project.

Het gaat om de fluorescente proteïnen afkomstig uit een kwal die worden gebruikt in het project. Onderzoekers van de Leuvense universiteit hebben een manier gevonden om die te gebruiken voor gegevensopslag.

Het bijzondere aan de proteïnen is dat ze van nature groen licht uitstralen. Door die groene fluorescente eiwitten met een specifiek licht te bestralen, worden ze rood. Hoewel ze daarna niet meer van kleur kunnen veranderen, kan het eiwit wel worden aan- en uitgeschakeld via lichtbestraling.

Vier bits per eiwit
Dit zogenaamde fotoschakelen kan gebruikt worden om informatie te bewaren. Student biochemie en biotechnologie Benjamien Moeyeart onderzoekt die technologie via zijn masterproef.

“We zijn erin geslaagd om de eiwitten te kristalliseren en met heel precies gefocuste lichtstralen een groen-rode binaire code te schrijven in het kristal.” Door die overgang onvolledig te laten verlopen kan hij ook een gele kleur verkrijgen. Bovendien zijn er nog ‘donkere’ eiwitten mogelijk door de rode en groene exemplaren uit te schakelen. “Dus in feite kunnen we met één proteïne vier bits informatie wegschrijven.”

Het zal nog wel een hele tijd duren voor er producten zijn die deze techniek gebruiken, maar de mogelijkheden zijn groot. Zo kan je op een eiwitkristal ter grootte van een zandkorrel een gigabyte aan informatie bewaren.

Afbreekbaar
Wat het hele project nog interessanter maakt, is dat de proteïnen biologisch afbreekbaar zijn. In principe zijn ze zelfs gewoon eetbaar.