Review: Dragon Ball: Origins 2
Goku en de Red Ribbon Army
De in Japan en ver daarbuiten populaire Dragon Ball-saga draait om een episch en eeuwigdurend conflict tussen vormveranderende stripfiguurtjes die elkaar onvermoeibaar te lijf gaan met een mix van Oosterse gevechtskunsten en magie. Origins 2 volgt de vroege Red Ribbon Army-verhaallijn, waarin het centrale personage Goku zijn eerste aanvaring heeft met dit karikaturaal boosaardige leger en uitmondt in het herrijzen van Upa’s vader. Wie hier de draad al kwijt is, mist tegelijk een stuk van de aantrekkingskracht van deze game. Het zien opduiken van en kunnen spelen met herkenbare figuren in herkenbare duels maken immers een heleboel van de minder geslaagde elementen toch nog genietbaar.
Zoals dat hoort in een game dat deze titel draagt, moet er vaak gevochten worden en het vechtsysteem waarin elk speelbaar karakter zijn eigen speciale krachten op de vijand kan loslaten, is sterk genoeg om lang vers te blijven. De stukken waarin je je held door een doolhof, kerker of puzzels moet leiden, scoren van degelijk tot middelmatig. De ene episode laat zich als een achtbaanrit spelen, terwijl de andere verzanden in een saai en frustrerend ploeteren door hun inspiratieloze opzet en de onmogelijkheid om op de juiste momenten je vorderingen op te slaan. Geen probleem voor de toegewijde en herhalingstolerante jongere gamers, maar zelfs zij die de saga als hun broekzak kennen, blijven door de vaak twijfelachtige samenhang van het hele avontuur met een onbevredigend gevoel zitten.
[related_article id=”160734″]
