Review: De Sims 3
Een fenomeen
De Sims zijn meer fenomeen dan videogame. Deze game, waarin je virtuele mensjes door hun dagdagelijkse behoeften en levensambities leidt, is de populairste pc-gamereeks ooit. Eerdere pogingen met vorige edities om dat succes naar de videogameconsoles te vertalen, mislukten jammerlijk, maar met deze derde editie zou het best wel eens raak kunnen zijn. Je begint met het creëren van zo’n Sim. Je bepaalt zijn of haar uiterlijk, leeftijd, kledingsstijl, karakter en talenten. Niets houdt je tegen om meteen voor een hele familie te gaan, maar je kunt net zo goed met je Sim de speelwereld intrekken op zoek naar een partner en zo op een ‘natuurlijkere’ manier aan gezinsuitbreiding te doen. Dat is meteen de grootste kracht van deze games. Er komt geen winnen of verliezen bij te pas. Er wordt geen score bijgehouden en de enige klok die tikt, is die van je blaas, je carrière- of je relatieambities en het gestage ouder worden van je virtuele persoontje. Alles wat je ze laat doen, heeft effect op hun humeur, mentale staat, fysieke vermogen, sociale vaardigheden, enzovoort. De interactie met anderen en de omgeving openbaart telkens nieuwe opties die je naar eigen voorkeur kunt uitdiepen of niet. Het brabbeltaaltje is dankzij expressieve animaties verrassend verstaanbaar en het is moeilijk om niet gecharmeerd te worden of je betrokken te voelen bij triviale problemen als een verstopt toilet of een bijna vervulde levenswens. In tegenstelling tot de pc-versie loop je op de consoles net iets te vaak tegen (korte) laadschermen op, maar met een beetje geduld krijg je met De Sims 3 een overtuigend levendige, interactieve soap die in tegenstelling tot het gros van de echte tegenhangers wel blijft verrassen.
[related_article id=”160734″]
