Review: Kirby’s Epic Yarn
[related_article id=”160734″] Zo schattig
Begin jaren negentig hoopte spelletjesgigant Nintendo dat het met Kirby zijn eigen Pac-Man op de videogamekaart kon zetten. Een overbodige zet want ene Mario, die het ook onder contract had, deed het nog veel beter. Kirby, die eruitziet als het kleinste bastaardkind van Barbapapa en een kauwgom met aardbeismaak, doet het al een kleine twintig jaar uitstekend bij het Japanse gamerspubliek. Via die weg druppelt er dan nog wel eens game rond de vormeloze roze vlek onze contreien binnen. Gelukkig maar, want Kirby’s Epic Yarn is een onverwacht pareltje.
De op zich al twijfelachtige held – want Kirby is wel degelijk een mannetje – komt terecht in een wereld die helemaal is opgetrokken uit naai-, haak- en breiwerk. Op papier zou dit zelfs een jongen van zes al tegen de vers ontluikende machoborst moeten stuiten. In de praktijk is dit een aanrader voor jong en oud, jongens en meisjes. De jongeren halen er een makkelijk onder de knie te krijgen, kleurrijke 2D-gameplay uit, waarbij alle frustraties gemeden worden omdat Kirby gewoonweg niet kan sterven. Oudere spelers vinden hier geen echte uitdaging, maar tuimelen wel van de ene goed gevonden verrassing in de volgende. Vijanden laten zich uitrafelen, een gepast transformerende Kirby en een presentatie die net zoveel kleine innovatieve ontdekkingen brengt als de gameplay. De ingebouwde coöperatieve modus maakt Kirby’s Epic Yarn tot een van die zeldzame games die niet enkel door broer en zus, maar door dochter en papa (of waarom niet opa) moeiteloos tot een goed einde gebracht kunnen worden.
