De real-time enterprise
Een real-time enterprise uitbouwen, met behulp van SOA en andere architecturen. Het is momenteel het gespreksonderwerp bij uitstek. Bedrijven moeten immers dichter aansluiten bij de realiteit van hun marktomgeving, en in real time reageren.
IT is de motor in deze evolutie. Claus Heinrich vergelijkt de ontwikkeling van IT binnen een bedrijf met de evolutie van de luchtvaart. De overtocht van de Atlantische Oceaan kan volgens hem in drie historische fases worden opgedeeld.
Eerst was er de Spirit of St. Louis. De piloot had heel weinig instrumenten aan boord, maar ‘voelde’ zijn vliegtuig. Een geoefende piloot kon, bij de minste trilling, gepast reageren.
De tweede fase is die van de DC-3. Een groot aantal instrumenten verschafte het navigatiepersoneel samenhangende informatie over de staat van het vliegtuig, de vlucht en de buitenomgeving. Het boordpersoneel bestond uit een piloot, een co-piloot, een navigator, een telegrafist en een technicus. Door samen te werken konden ze op elke gebeurtenis snel en doeltreffend reageren.
De laatste evolutie was de A380-generatie. De gezagvoerder heeft de piloot vervangen. Hij bestuurt niet langer zijn vliegtuig. Een aantal computers houdt het volledige vliegtuig en ook alle externe factoren voor het geheel van de vlucht in de gaten.
Deze systemen zijn in staat om te vliegen, op te stijgen en te landen met heel weinig menselijke interventie. Zelfs voor onvoorziene gebeurtenissen heeft de vluchtcomputer een gepast antwoord. De gezagvoerder is de manager van het toestel en van de vlucht. Hij wordt verwittigd bij incidenten en kan de parameters aanpassen.
Deze evolutie werd mogelijk gemaakt door de ontwikkeling van sondes en sensors en gesofisticeerde programma’s, die de vluchtcomputers toelaten om parameters van de vlucht onmiddellijk aan te passen en de gezagvoerder volledige en aangepaste informatie te bezorgen.
In de onderneming komen de bedrijfsprocessen, dankzij de ontwikkeling van de informatiesystemen, steeds dichter bij real time. Zo laat bijvoorbeeld RFID toe om, na een automatische inventaris, een elektronisch verzonden bestelling te verwerken.
Bij ontvangst van de goederen, wordt dankzij dezelfde elektronische elementen de voorraad aangepast en wordt een elektronische factuur gegenereerd die zelf leidt tot een automatische betaling. Het proces kan geheel door sensors en computers worden bestuurd, met een gezagvoerder in de buurt die de uitzonderingen opvangt.
Dit is nog allemaal theorie. We zitten nog steeds in het tijdperk van de DC-3, en veel bedrijven worden nog altijd geleid op de manier zoals Charles Lindbergh zijn vliegtuig bestuurde.
Maar de voortekens van een nakend A380-tijdvak in het bedrijf zijn alsmaar meer manifest aanwezig. Het is een trage evolutie. Net zoals de evolutie in de luchtvaart heel wat weerstand opriep bij ervaren piloten en bevreesde passagiers, wordt de overgang naar real time enterprise afgeremd, zowel door de directie als de werknemers.
Uiteraard is het verstandig om niet overhaast te werk te gaan, maar bedrijven die hun reactietijd verkorten, verhogen hun doeltreffendheid en onderscheiden zich van de concurrentie. De grote uitdaging van vandaag, bestaat eruit om een IT uit te bouwen waarin het bedrijf een dermate groot vertrouwen heeft, dat het steeds meer taken automatiseert. De werknemers worden daarbij de beheerders van de uitzonderingen.
Dominique Scheuren is eigenaar van Bizliner.
