Meer bevoegdheid voor Fedict?
Beste hoofdredacteur Dominique,
Op ‘IT-Professsional blogt’ (//blogs.itprofessional.be/itproblog/) hield je onlangs een pleidooi voor meer hiërarchische bevoegdheid voor Fedict, de federale overheidsdienst (FOD) ICT. Sta mij toe hier de visie te verwoorden van een school die er een andere mening op na houdt.
Je gaat in op de klacht van de Kamer van Gerechtsdeurwaarders die verschillende standaarden moet onderhandelen met diverse FOD’s. Dergelijke verspilling van belastinggeld is inderdaad onaanvaardbaar. Maar in plaats van bij ministerieel besluit afdwingbare regels uit te vaardigen pleit deze tweede school voor consensusopbouw tussen gelijken, tussen de CIO’s van de diverse FOD’s dus. Fedict ageert daarbij enkel als secretaris van een conferentie tussen gelijken.
Wij leven nu eenmaal in een mondige maatschappij. Het kleinste kind laat zich niet meer op zijn kop zitten. Het is dan ook ondenkbaar dat de voorzitter (secretaris-generaal) van een grote FOD – en zijn CIO – ‘edicten’ van een kleinere collega zal opvolgen. Als het ministerieel besluit hem niet zint zal hij wel de gepaste smoes verzinnen om er zich aan te onttrekken.
In een eigentijdse vlakke maatschappij worden standaarden nu eenmaal in onderling overleg tussen gelijken afgesproken. Enkel zo is opvolging van de maatregel gegarandeerd. Fedict beperkt haar rol dan ook best tot kruisbestuivende ontmoetingsplaats tussen de CIO’s van de verschillende FOD’s.
Alle CIO’s gaan gebukt onder budgettaire beperkingen. Allen maken maar al te graag gebruik van ervaringen opgedaan door collega’s. Daarenboven ligt de gemeenschappelijke ICT-competentie van een college van ICT-directeuren – en van hun departementen – altijd mijlenver voor op de competentie van één enkel clubje ICT’ers met een vrij beperkt palmares van gelukte eigen projecten.
Wel moet de regering dringend ‘samenwerking met andere FOD’s’ in de beoordelingscriteria van de FOD-voorzitters opnemen. Silo’s tussen FOD’s moeten worden afgebouwd. Als de voorzitter beoordeeld wordt op zijn inzet voor samenwerking met zijn gelijken dan zal dit ook afstralen op zijn CIO. Ook hij zal maar al te graag samenwerken aan gemeenschappelijke ICT-architecturen.
En dan de rol van Fedict als ‘probleemoplosser’ wanneer een project bij één of andere FOD in de soep draait. Deze tweede school is de mening toegedaan dat problemen nog steeds best opgelost worden door mensen die dicht bij de gebruiker staan. Wanneer zij mislukken is het weinig waarschijnlijk dat een hiërarchische overheid, op grotere afstand van de gebruiker, wel zal slagen.
Een mooie illustratie van deze niet-hiërarchische manier van werken lees ik in je artikel “Wennen aan het nieuwe Microsoft” (IT Pro 35). Je haalt er aan hoe, in het verleden, enkel dankzij een sterke centrale leiding, bij onderling concurrerende afdelingen binnen Microsoft de neuzen in dezelfde richting gingen.
Vandaag heeft Microsoft meer weg van een losse confederatie van software- en hardwarebedrijfjes, zonder sterke gemeenschappelijke visie. “Maar het is een model dat best wel geschikt zou zijn voor de realiteit van vandaag”, schrijf je. De aangehaalde tweede school meent dat dit op het eerste zicht weinig efficiënte model ook op Belgisch federaal ICT-niveau best aangepast is aan onze eGov-realiteit van vandaag.
Onnodig te zeggen, beste Dominique, dat je toegenegen columnist, in een vroeger leven ook nog even Fedict-ervaringsdeskundige, pal achter het ideeëngoed van deze tweede school staat.
Groetjes,
Karel
Karel Uyttendaele was in een vroeger leven directeur bij Agoria en bij HP en kabinetschef van de Staatssecretaris voor Informatisering van de Staat.
