BI bestaat niet meer
Zo lang ik mij kan herinneren, bestaat er al zoiets business intelligence. Dat segment is weliswaar een paar keer van naam veranderd, naargelang de mode. Het Decision Support System werd een Executive Information System, vervolgens dook de term BI op. De voorbije twee-drie jaar hadden we het vooral over Corporate Performance Management, wat conceptueel weer heel dicht lag bij dat oorspronkelijke Decision Support System.
Maar nu is dat allemaal voorbij. Business intelligence houdt op te bestaan. Tenminste, als afzonderlijk segment van de softwaremarkt.
Hyperion is opgegaan in Oracle, Business Objects zal op dezelfde manier oplossen in SAP en Cognos wordt een onooglijk hoekje van IBM. Wat is BI dan nog? Het is een item in de menubalk van een ERP-pakket. Het knopje ‘analytics’. Cijfertjes en grafiekjes. De dingen die de meeste gebruikers eigenlijk nog het liefst in Excel zien. De rest van wat ooit BI heette, is opgegaan in een vage wolk van ‘middleware’: het draait ergens, onzichtbaar en oninteressant, onder de échte toepassingen.
Volgens de makers van software suites – en dat zijn dan vooral Oracle, SAP en Microsoft – is dit wat ù vraagt. U wil toch minder leveranciers en minder integratiezorgen? En dat klopt, maar u hoopt natuurlijk ook nog op een beetje innovatie vanwege uw leverancier. En we mogen ons toch afvragen of innovatie niet het slachtoffer wordt, nu ooit prominente softwareleveranciers en zelfs hele categorieën van software, opgaan in de grote suites.
Want precies hetzelfde is aan het gebeuren met document management. Ook dat is tegenwoordig middleware geworden.
Vroeger had u keuze: u ging voor een suite, of voor ‘best of breed’. Maar bestaat die keuze vandaag werkelijk nog, nu vrijwel alle producten die ooit best of breed heetten te zijn, deel uitmaken van één van de suites? (Nochtans beloven de suitemakers dat hun SOA-platform alle integratiemoeilijkheden de wereld uit helpt, een vreemde contradictie eigenlijk.)
Dat mechanisme heeft natuurlijk altijd bestaan. Enkele jaren geleden werden CRM en SCM ook opgeslorpt door ERP. Browsers en media players verdwenen in het besturingssysteem. Waarna innovatieve ondernemers zich op nieuwe opportuniteiten storten, en zo geheel nieuwe categorieën van software uitvinden.
Maar nu lijkt dat allemaal veel sneller te gebeuren. Een nieuw softwareconcept krijgt nog amper de kans om uit te groeien tot zo’n aparte softwarecategorie. Kijk bijvoorbeeld hoe snel de ontwikkelaars van governance software zijn opgekocht.
Charles Phillips van Oracle formuleerde het heel treffend tijdens Oracle OpenWorld vorige maand. “We are the IPO market for enterprise software”, zei hij. Vrij vertaald: wie momenteel enterprise software ontwikkelt, hoeft zelfs niet meer te denken aan een beursgang en een zelfstandige groei. Die kan zich beter neerleggen bij het onafwendbare, en ineens aan Oracle verkopen.
En waarom zouden de grote softwarebedrijven dan nog zelf investeren in riskante R&D-projecten? Je kunt veel beter het risico afschuiven op kleine startups, die je overneemt wanneer ze al een product hebben (maar geen geld om het te vermarkten). De biodiversiteit van de softwaresector is nu vernauwd tot suite vendors en niche startups, met amper iets daartussen.
Dit is een weinig levenskrachtig ecosysteem. Misschien moeten we de levensnoodzakelijke innovatie nu eerder verwachten van buiten wat wij traditioneel als de commerciële softwaremarkt beschouwen. Vanuit open source, en vanuit SaaS-pioniers.
