"Toch niet weer die verdomde garage"

In de lange reeks publicaties over Hewlett en Packard neemt de recente biografie ‘Bill& Dave’ een bijzondere plaats in. Bill & Dave is het boek van een man met een missie.

Michael S. Malone is de man van die missie. De missie heet eerherstel. Een missie van wierook en halleluja, maar tegelijk ook één van venijn. Malone heeft maar twee pagina’s nodig om Carly Fiorina, voormalige topvrouw van HP, een veeg uit de pan te geven. In de ogen van de auteur heeft Fiorina tijdens haar bewind de belangwekkende erfenis van de bedrijfsgenieën David Packard en William Redington Hewlett volledig verkwanseld.

Ze heeft het zelfs aangedurfd om de bedrijfsnaam om te smeden in het vermaledijde ‘HP’. Alsof Fiorina enkel en alleen door die vermetele naamsverandering de erfenis van de founding fathers van ‘World’s Greatest Company’ overboord gegooid zou hebben. Pas na een pagina of tachtig wordt ook duidelijk waarom Fiorina de wacht wordt aangezegd.

Michael S. Malone blijkt voor het schrijven van zijn biografie onder meer schatplichtig te zijn geweest aan Walter Hewlett, zoon van. Die Walter Hewlett gold ten tijde van de door Fiorina voorbereide overname van Compaq als de aanvoerder van de oppositie tegen Fiorina. Die acquisitie was zeer tegen de wil van Walter Hewlett. Dat de vete van toen nog steeds niet geluwd is, komt doordat Hewlett en Malone als geen ander menen te weten waaruit de erfenis van ‘Bill’ en ‘Dave’ eigenlijk bestaat. Zij behoren immers tot het kamp van de zuiveren van geest die de kern van het bedrijf HP gevat hebben. Fiorina niet. De zelfverzekerdheid van Malone en de erven mag alleen al indirect blijken uit het gebruik door de auteur van de voornamen van de stichters van Hewlett & Packard (HP). Hij noemt ze zonder veel omhaal Bill en Dave en lijkt beiden op die manier te willen annexeren. Alsof het om zijn eigenste Bill en Dave gaat.

Dat succes is overigens niet evident geweest. Het werd de aanstaande mevrouw Hewlett destijds ook zeer afgeraden om mijnheer Hewlett te trouwen, omdat dergelijk huwelijk tot niets anders kon leiden dan ‘armoede, ongeluk en mogelijk zelfs de dood door verhongering.’ Ook de stichters zelf kregen de wind van voren.

Toen Bill Hewlett en Dave Packard hun bedrijfje wilden oprichten, was de gangbare mening dat er absoluut geen toekomst zat in ‘electronics’. Malone merkt op dat beide stichters zelf ook werkelijk geen idee hadden wat ze zouden gaan doen toen ze hun bedrijf oprichtten. En tot verbijstering van de auteur hadden Bill en Dave het ook zelf bijna verknoeid met hun allereerste product, de oscillator. De prijs ervan was dermate slecht bedacht dat Hewlett en Packard op elk exemplaar dat ze verkochten verlies leden.

Een en ander heeft Malone overigens niet verhinderd om dat allereerste product uit te roepen tot niets minder dan ‘het lanceerplatform van onze moderne elektronische tijd’. Zoals genoegzaam bekend is, hebben Hewlett en Packard inderdaad een onwaarschijnlijk succesvol bedrijf uit de grond gestampt. Maar zo belangrijk? Maakt dat van Michael S. Malone misschien niet het lanceerplatform van de ongebreidelde superlatief en de deraillerende bewondering? Wel wordt duidelijk hoe onwaarschijnlijk belangrijk HP is geweest voor de glorie van Silicon Valley.

Er wordt wel meer duidelijk in dit spannende, goed gedocumenteerde boek. Onder meer dat in de ogen van de auteur de legendarische garage van de stichters niets minder was dan de ‘ground zero of the electronic age’. Terwijl het toch echt diezelfde auteur is die optekent dat Dave Packard het gezeur over die garage grondig beu was: ‘Ze gaan het toch niet weer hebben over die verdomde garage.’

Michael S. Malone, Bill & Dave, How Hewlett and Packard Built the World’s Greatest Company, 438 pagina’s, Uitgeverij Portfolio (Penguin Group), ISBN (13) 978 1 59184 152 4, €27