Virtualisatie gaat stapje lager

Virtualisatie op de desktop bestond al langer als applicatievirtualisatie.
De virtualisatie beweegt nu een stapje naar beneden in de stack: heel het besturingssysteem met applicaties en gegevens op de server. Mogelijke technologiën zijn VDI van VMware of Sun met Sun Ray. Thin clientmakers
zoals het Duitse Igel ondersteunen nu ook VDI. De Sun Ray heeft al enkele klanten zoals de bibliotheek van de KULeuven en een aantal hospitalen. Voor VDI lopen op dit ogenblik enkele proefprojecten, maar echt gebruik zal volgens waarnemers nog op zich laten wachten.

Met een virtuele desktopinfrastructuur staan de besturingssystemen van alle pc’s op een server, of een geheel van servers. Ze draaien als virtuele machine, en krijgen een deel van de rekenkracht en het geheugen toegewezen. De input via toetsenbord en muis en de schermuitvoer gaan over het netwerk. Als de gebruiker zijn lokale machine aanzet, laadt de server een image van het besturingssysteem
in het geheugen. Met desktopvirtualisatie verhuizen de duurste werkmiddelen dus van de gebruiker zijn bureau naar het datacenter: gegevens, programmatuur,
werkgeheugen en rekenkracht. Allicht zal desktopvirtualisatie niet op zich gebruikt worden, maar zal het moeten samenwerken met andere vormen van
virtualisatie. ‘De integratie van virtualisatie doorheen de hele stack is de volgende stap,’ zegt Scott Jones, product manager voor de afdeling Altiris bij
Symantec, ‘virtualisatie op niveau van hardware (Intel vPro), applicatievirtualisatie (bijvoorbeeld Altiris Software Virtualization
Solution of Microsofts Softgrid) en desktopvirtualisatie moeten samenkomen in één oplossing. Zo verbeteren de beheerbaarheid en het gemak van implementaties.’

Met een virtuele desktopinfrastructuur beheer je niet alleen de software (besturingssysteem en applicaties), maar ook de hardware centraal: rekenkracht, geheugen en opslag. Met de huidige multicore- en multiprocessormachines is er
voor de servers voldoende rekenkracht. Volgens Nathaniël Martinez, analist van IDC, is geheugen nu eerder de beperkende factor. ‘Er moet inderdaad voldoende geheugen zijn om optimaal te functioneren,’ zegt David Steppe, competence
centre manager front-end solutions bij Dolmen, ‘maar daartegenover staat dan weer dat het geheugen beter beheerd wordt: het wordt toebedeeld aan wie het nodig heeft. Hierdoor moet er minder hardware zijn dan wanneer iedere pc met zijn eigen RAM en CPU werkt, omdat die resources vaak niets doen.’