ISO-erkenning OpenXML: uitstel kan, afstel niet

Na de zomervakantie, op 2 september, stemmen de nationale instituten voor normalisatie bij het ISO over het bestandsformaat OpenXML. Dàt OpenXML een ISO-standaard wordt, is al zeker. Hoeveel daarvoor nog moet gebeuren, daarover wordt op 2 september beslist. De uiteindelijke erkenning is -als alles goed gaat- voorzien in het voorjaar van 2008.

Jean Paoli, directeur interoperabiliteit en XML-architectuur bij Microsoft, is er vrij gerust in. Hij was in Brussel om de gang van zaken toe te lichten in de fast-trackprocedure naar een ISO-erkenning voor OpenXML.

IT Professional: Hoever staat het met de ISO-erkenning?
Jean Paoli: Ecma, dat nu eigenaar is van het OpenXML bestandsformaat, heeft in december 2006 besloten om het aan ISO te geven. Dat betekent dat een dertigtal landen zeggenschap heeft via de nationale instituten voor normalisatie. En in ISO proberen ze het bestandsformaat te verbeteren. De eerste fase, die dit voorjaar plaatsvond, was de ‘contradictiefase’, waarbij leden mochten aanduiden welke contradicties er zijn met andere standaarden. Na een maand is er gestemd en heeft ISO besloten verder te gaan.

Momenteel zitten we in de tweede fase, nog tot begin september. De technische commissies bekijken de technische details om te zien welke verbeteringen mogelijk zijn. Bij ISO moet iemand die een probleem signaleert, ook met een oplossing komen. IBM is bijvoorbeeld al heel actief gebleken. Komen twee instanties met een verschillende oplossing voor eenzelfde probleem dan wordt de beste oplossing gekozen bij de stemming begin september. Beter is nog dat de twee partijen samen naar een gezamenlijke oplossing werken in de loop van het proces.

Het is dus zeker dat de erkenning er komt?
Enkel in de eerste fase moest een goedkeuring gegeven worden. Nu wordt er beslist over de zaken die aangepast moeten worden in de derde fase. Tot 2 september is er nog tijd om alle technische problemen te vinden. Als een deelnemer aan het proces een belemmering vindt om OpenXML als standaard te erkennen, moeten ze dat verantwoorden. Daarna, tussen 2 september en voorjaar 2008, werken ECMA en alle experts om de problemen op te lossen. Er zijn al zo’n tachtig problemen gevonden.

Kan IBM nog roet in het eten gooien?
IBM heeft een wereldwijde campagne gevoerd tegen de standaardisering van OpenXML. De enige verklaring die ik ervoor kan vinden is dat ze Lotus Notes uitbrachten, dat volledig op ODF was gebaseerd. Vlak voor de vorige stemming, heeft IBM opeens een groot aantal problemen gevonden en die bekendgemaakt aan de nationale normaliseringsinstellingen. Als ze echt geïnteresseerd waren in OpenXML hadden ze een jaar geleden toch mee in ECMA aan OpenXML gewerkt. Het is toch bedenkelijk dat ze die problemen pas op het laatste moment meedelen.

Wat als je achteraf iets aan het bestandsformaat wil veranderen?
Je gaat dan naar ECMA internationaal. De OpenXML-standaard is nu geen eigendom meer van Microsoft, maar van ECMA. Dat wil zeggen dat ook bedrijven zoals Novell er zeggenschap over hebben. Als we iets willen veranderen en we hebben een tegengestelde visie, dan moeten we rond de tafel gaan zitten en praten.

Belemmert dat de innovatie niet?
Innovaties zullen we met onze partners moeten bespreken. Vandaag is het belangrijkste -in deze materie- dat er een grote compatibiliteit is. De markt is immers matuur. Niemand maalt erom als we in het bestandssysteem nog eens drie soorten kaderranden bovenop de bestaande 100 doen. Waar ze wel om geven is betrouwbare migratie tussen documentformaten, van het binaire .doc-formaat naar een open formaat. De echte concurrentie gaat niet om extra kaders, maar wel om de bruikbaarheid van de gegevens in het document. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat je een document naar de bank kan sturen, dat die gegevens door de software van de bank uit het document, in de databank geraken. Dat is voor onze klanten het belangrijkst.

Bovendien moet je ook het verschil zien tussen de software en het formaat. Het formaat is gewoon het bestand om de gegevens op te slaan. De software dient om de bestanden aan te maken. Er zijn miljoenen innovaties te doen die niet aan het bestandsformaat raken. De echte innovatie zit in het gebruik van het bestand.

Heb je concessies moeten doen aan het bestandsformaat voor een erkenning?
We hebben geen concessies moeten doen, wel wijzigingen moeten doorvoeren. Een van de wijzigingen is dat we het bestandsformaat cross-platform maakten. Je kan eender welk grafisch formaat in het document stoppen. Het werkt op verschillende soorten procesoren. Om de vertaling tussen ODF en OpenXML mogelijk te maken hebben we niets veranderd aan OpenXML.