First we take Manhattan
Een woensdagavond ergens in oktober. Ik bevind me in een restaurant in het Duitse Berlijn naar aanleiding van het Broadband World Forum, de jaarlijkse hoogmis van de telecomindustrie. Samen met enkele andere journalisten ben ik in het gezelschap van Bridget Cosgrave, de dame die op dat moment de bedrijfsdivisie van Belgacom leidt. Cosgrave zal de ochtend nadien op het congres een presentatie verzorgen over haar plannen met Belgacom.
Die speech daar in Berlijn werd meteen haar zwanenzang. Een tweetal weken later zal er op de redactie een persbericht binnenrollen waarin te lezen valt dat mevrouw Cosgrave ‘de groep verlaat voor andere uitdagingen’. In de ‘nieuwe klantgerichte structuur’ van Belgacom blijkt er voor haar geen plaats meer. Maar daar in Berlijn maakte ze alvast geen al te beste beurt.
Tijdens haar presentatie insinueerde ze dat Belgacom zijn financiële resultaten ging overtreffen, wat later leidde tot een relletje met de afgereisde journalisten die dat ook met zoveel woorden op de persagentschappen gooiden. Terwijl mevrouw Cosgrave toen al haar staart had introkken en de uitspraak niet wilde bevestigen.
Aan de vooravond had de voormalige topvrouw zich in dat restaurant al druk gemaakt over het versnipperde softwarelandschap in ons land. “Wist je dat er in België zowat 140 boekhoudpakketten bestaan? Wat doen al die kleine spelers en hun resellers nog in de softwaremarkt”, klonk het. Naar aanleiding daarvan onthulde ze dat Belgacom meer van de zogenaamde ‘hosted software’ wil aanbieden. Het bedrijf plant een dienst voor KMO’s waarbij, in samenwerking met partners, standaard bedrijfssoftware in een hosted module wordt aangeboden.
Het zal dus zonder Cosgrave zijn, maar dat Belgacom zich aandient als softwareleverancier staat in de sterren geschreven. Al jaren profileert het zich als dienstverlener, en niet zozeer als pure access provider. Zo biedt het bedrijven nu al een soort van ‘e-mail waterzuiveringsstation’, waarbij het hun e-mail filtert van spam en ander gespuis. Het zal dat concept van ‘in the cloud’-toepassingen gewoon doortrekken. Belgacom denkt in de softwaremarkt te kunnen doorbreken, omdat het voor telefonie en internet nu ook al een voet in huis heeft bij de meeste KMO’s.
Dat de doorsnee Belgische bedrijfsleider eerder conservatief is en nog niet meteen warm loopt voor al dat hosted gedoe, deert niet. “Jullie rijden vandaag toch ook met een leasewagen, en niet met jullie eigen auto”, wierp ze nog op. Een foute vergelijking uiteraard. Want eigen wagen of leasewagen: het blijft in de praktijk dezelfde auto. Iets wat je van traditionele software en hosted software vaak niet kan zeggen. Functioneel zijn dat vaak erg verschillende domeinen.
Bovendien zijn er soms ook onverwachte, praktische belemmeringen. Op datzelfde congres in Berlijn klaagden de congresgangers bijvoorbeeld steen en been over de povere en overbelaste internetverbinding. Sommigen zetten hun wekker zelfs extra vroeg om toch een klein beetje bandbreedte te kunnen bekomen. Beetje vreemde situatie op een breedbandcongres, als u het mij vraagt. Stel je voor dat je daar je hosted toepassingen op had moeten gebruiken. Om knettergek van te worden.
Het zal dus nog jaren duren vooraleer KMO’s massaal aan pakweg online accounting zullen doen. Daarvoor moeten eerst zowel de geesten als de technologie wat rijpen. First we take Manhattan, then we take Berlin,
