Ik ben geswitcht
Het is er dan uiteindelijk toch van gekomen: ik ben overgestapt op Mac. Twee maanden geleden heb ik mijn pc aan de wilgen gehangen, en heb ik Steve Jobs een klein stukje rijker gemaakt. En ik ben duidelijk niet de enige. Als je de statistieken mag geloven klimt de MacBook op een recordtempo naar de meest succesvolle portable in de markt, het is bijna een echte rage aan het worden. Elke dag krijg ik wel een mailtje, of een sms-je van ouwe vrienden die me vol kinderlijke vreugde melden: “Moet je nu wat weten, ik ben geswitcht!”
Het kan met mijn midlifecrisis te maken hebben. In die periode waar je alles in vraag begint te stellen, kwam ik tot een simpele lijst van oplossingen: ofwel een Porsche, ofwel een 15 jaar jongere vriendin, ofwel een Mac. Na rijp overleg met mijn echtgenote hebben we dan finaal voor de Mac gekozen.
Ik moet zeggen dat het ongelooflijk meevalt, enfin toch na een tweetal maanden. De eerste week dat ik met de Mac thuiskwam vond ik het fantastisch, de tweede week wou ik hem uit het venster keilen, en na een dikke maand begon het te wennen. Het meest ongelooflijke was de reactie van mijn kinderen.
Ik kom wel eens vaker met IT-materiaal naar huis, maar dat heeft hen nog nooit kunnen boeien, maar toen ik met de Mac thuiskwam volgden ze mij zoals de dorpsbewoners de rattenvanger van Hamelen naar mijn werkzolder, waar ze ademloos naar al dat moois keken. Apple heeft duidelijk een gave om producten ongelooflijk sexy voor te stellen, zelfs voor kinderen. Mijn dochter wil nu absoluut ook een Apple, dus de volgende generatie van Jobs-groupies is gegarandeerd.
Voor alle duidelijkheid heb ik niet alleen voor Mac gekozen omwille van de vorm, maar wel degelijk voor de functionaliteit. Wij zijn bij ons thuis sowieso opgevoed dat inhoud voor de vorm gaat, en ik ben getrouwd met een zeer nuchtere West-Vlaamse die zeker niet zou willen betalen voor iets wat er alleen mooi uitziet, want de essentie van de zaak is dat het ‘gewoon goed moet marcheren’. Dat zegt wellicht veel over haar keuze voor mij, maar dat kan ik alleen als een compliment zien.
Ik ben vooral geswitcht omdat ik het beu was om bij ons op het kantoor meer en meer gefrustreerd te worden met mijn ouwe pc. Wij hebben een ‘hybride’ kantoor, met dus zowel hippe Mac-gebruikers als pc-adepten, en ik kreeg er de zenuwen van dat die Mac-jongens gewoon hun laptop openklapten en gewoon direct konden werken, terwijl ik dan eerst mijn pc moest opstarten en makkelijk een koffie, een donut en nog een paar mandarijntjes kon gaan pellen alvorens ik mijn Outlook kon openen.
Het kan toch niet dat we al meer dan veertig jaar de wet van Moore hebben waar de capaciteit en snelheid van computers elke achttien maanden verdubbeld is, en dat we nog altijd meer dan een minuut moeten wachten tot onze pc is opgestart?
Het werken met de Mac is gewoon heerlijk. Alles werkt, alles werkt samen, en alles werkt snel. Vooral toen ik Vista had geïnstalleerd op mijn pc en alles nóg trager ging werken, heb ik de stap in het duister gezet. In het begin viel dat niet mee, want het is echt anders werken. Het is net zoals overstappen van handmatig schakelen naar een automatische versnellingsbak: in het begin trap je ook nog met je linkervoet op de rem, en dan is het hotsen en klotsen. Ik beweeg nog altijd met mijn muis naar rechtsboven als ik een venster wil sluiten, terwijl ik eigenlijk naar linksboven moet.
Maar dat zijn kleinigheden. Het Apple-virus is een hardnekkig virus. Net als een verslaafde junkie niets liever doet dan anderen in zijn verslaving meesleuren, viel het mij op dat ik zelf op feestjes en op events niets liever doe dan mensen proberen te overtuigen dat ze ook eens een Mac zouden moeten proberen. Scientology mag dan een sekte zijn, maar de Apple-crowd zit er ook niet ver naast. Ik heb ook een fortuin aan Steve Jobs gegeven, en ben even hard leden voor de Mac-cult aan het ronselen.
Maar het innovatieve zit zonder meer ingebakken in de Mac-gedachte. Na mijn MacBook ben ik een tijdje geleden ook overgestapt op de iPhone. Lekker illegaal natuurlijk, want ik heb een gehackte iPhone. Stiekem uit Amerika gesmokkeld, en dan op een schimmig zolderkamertje laten hacken door een bepukkelde Mac-verslaafde. De iPhone is zonder twijfel een revolutie. De interface van het toestel is zo ongelooflijk anders, zo intuïtief juist, dat ik opnieuw het gevoel krijg dat ik had toen ik in 1984 de eerste Mac gebruikte. De eerste Mac (met maar 128 K geheugen) was zo totaal anders dan alle computers tot nu toe, dat je gewoon voelde dat dit dé interface van de toekomst moest worden.
Ik heb identiek hetzelfde gevoel bij de iPhone. Het is een doorbraak in gebruiksvriendelijkheid, en eerlijk gezegd een fantastisch toestel om op een receptie even uit je zak te halen en iedereen te horen roepen: “Wow! Kom kijken, die nerd hier heeft een iPhone.” Alleen al daarvoor.
