Hoorzitting Intel vs. Europese Commissie
Vandaag en morgen vinden er hoorzittingen plaats tussen Intel en de Europese Commissie. Europa heeft de chipmaker beschuldigd van drie verschillende vormen van concurrentievervalsing. Intel mag nu uitleggen waarom het geen fout heeft gemaakt.
Op 26 juli ‘07 vaardigde de Commissie een “verklaring van bezwaren” uit tegen Intel, waarin wordt gesteld dat het bedrijf Europese verdragen heeft geschonden “met het doel de voornaamste rivaal, AMD, buiten spel te zetten in de markt van de x86-CPU’s.”
Er zijn 3 concrete punten waarop het bedrijf wordt aangesproken: het zou korting gegeven hebben aan computerbouwers indien ze (bijna) alleen Intel-chips zouden gebruiken, daarnaast zou Intel betaald hebben om AMD-gebaseerde producten met vertraging op de markt te brengen en tot slot zou het bedrijf de prijs van chips voor servers diep onder het marktgemiddelde hebben laten zakken.
Vandaag en morgen vinden dus de hoorzittingen plaats tussen Intel en de Commissie. “Op die mondelinge hoorzittingen kunnen beide partijen hun posities verduidelijken,” zegt Lina Cain, woordvoerster van Commissaris Neelie Kroes. “Daarna zal de Commissie op basis van alle informatie een beslissing nemen.”
Boete boven Intel’s hoofd
Die beslissing kan een boete en een verplichting inhouden. “In het slechtste geval zal Intel het gewraakte prijsbeleid moeten opgeven,” zegt Ted Henneberry, antitrustadvocaat van het Londense kantoor Heller Ehrman. “En een boete natuurlijk. Maar vooral het opgeven van dat prijsbeleid zal Intel pijn doen. Het zal Intel harder doen afzien dan voor Microsoft het geval was toen de Commissie in hun nadeel maatregelen nam.”
Volgens Henneberry is de zaak nochtans anders. “Bij Microsoft ging het over de producten van het bedrijf zelf. Bij Intel gaat het niet over de producten, maar over de manier waarop ze worden verkocht. Het gaat hier niet om intellectueel eigendom, wat bij Microsoft wel het geval was.”
AMD als aanmaakblokje
De bal ging aan het rollen toen AMD een klacht indiende bij de Europese Commissie. “De Commissie heeft die klacht bekeken en besloot dat er genoeg bezwarende elementen waren om een onderzoek te starten,” zegt AMD’s woordvoerder Jens Drews: “Het is nu een zaak van de Commissie en Intel, niet langer van AMD.” Toch hoopt het bedrijf dat het in hun voordeel uitdraait. “Wij hopen dat de Commissie handelt naargelang de bewijslast, dat ze de feiten voor zich laat spreken.” De betwiste praktijken van Intel zouden AMD pijn hebben gedaan. “Natuurlijk raakte dat ons financieel,” zegt Drews. “Wanneer de markt wordt gemanipuleerd en de toegang tot de markt wordt bemoeilijkt, dan heeft dat uiteraard financiële gevolgen.” Een cijfer wilde de woordvoerder er niet op plakken.
"Intel kan de verantwoordelijkheid voor zijn acties niet ontlopen. Het heeft de concurrentie systematisch buitenspel gezet, het innovatietempo afgeremd en de consumenten wereldwijd schade berokkend," besluit Drews.
Een wat makkelijke truc van de AMD om Intel te pesten? “Het is een beetje de vloek van de marktleider,” zegt jurist Henneberry. “Het lijdt geen twijfel dat vele kleinere spelers de Europese Commissie tegenwoordig gebruiken om hun klachten kenbaar te maken. En klagen doen die bedrijven altijd.”
Dat zou in de VS wel anders zijn. “De Amerikaanse wet is niet gericht op het beschermen van de kleintjes. Daar krijgen niet de kleine bedrijven het voordeel van de twijfel, maar wel de meest innovatieve bedrijven. Of dat nu kleine spelers zijn of de marktleider, dat maakt niet uit.”
Geheimzinnigheid troef
Ondertussen lekt er maar weinig informatie uit over de procedure. Zo wil Intel niet zeggen of die kortingen aan bepaalde pc-makers officieel in de prijslijsten staan ingeschreven, of dat het om ‘onzichtbare kortingen’ gaat. “Dat is onderdeel van het onderzoek, en het onderzoek is vertrouwelijk,” is het enige dat Intel’s woordvoerder Kristof Schemke kwijt wilde.
Volgens Henneberry zou de Commissie in elk geval over een ‘smoking gun’ moeten beschikken om de klacht hard te maken. “De Commissie heeft van de rechtbank van eerste aanleg verkregen dat ze heel discreet kunnen zijn wat hun bewijsmateriaal betreft. Als je echter naar de beschuldigingen kijkt dan verwacht ik wel dat de Commissie effectief over een aantal bezwarende documenten beschikt.”
