VanMoof S6 review: leukste ‘urban e-bike’ om mee te rijden
Als we het geschiedenisboekje over VanMoof volledig moeten opentrekken, zijn we wel even bezig. Vast staat wel dat het lange tijd niet zo lekker ging met het ‘oude’ VanMoof, toen nog onder leiding van de broers Taco en Ties Carlier. In juli 2023 volgde daarop het faillissement. Lang heeft het echter niet geduurd voor VanMoof nieuw onderdak vond: nog geen twee maanden later kondigde Lavoie, dochtermerk van McLaren Applied, aan het merk nieuw leven in te blazen. Dat begon met een uitgebreide refresh van de S5 en A5, maar twee jaar later was het de beurt aan de VanMoof S6 en S6 Open; fietsen die sterk lijken op hun voorgangers, maar er zijn wel degelijk een paar verschillen.
Grondlegger van ‘urban e-bikes’
Aan het ontwerp ga je die verschillen niet kunnen afleiden, buiten de nieuwe kleurtjes. De S6-serie is qua ontwerp niet (veel) anders dan de A5 en S5, waarbij de A5 is opgevolgd door de S6 Open en de S6 logischerwijs de S5 opvolgt. De S6 komt er, onafhankelijk van de variant, in drie kleuren: Drift Black, Electric Blue en Pearl Mint.
Over het ontwerp hebben we ook nooit iets te ‘klagen’ gehad. VanMoof-fietsen zien er sinds de begindagen classy en tijdloos uit, en da’s bij de S6 niet anders. Natuurlijk is het ontwerp niet erg vernieuwend meer, maar de manier waarop VanMoof de verlichting in het ontwerp verwerkt heeft, evenals de gehele styling van de fiets tot aan de spatborden toe: je ziet dat er iemand met oog voor detail naar gekeken heeft. En het design ‘klopt’ ook gewoon, of zo voelt het toch als we ernaar kijken.
Maar goed, smaken verschillen en de S6 is natuurlijk wel een typische urban e-bike. Het Nederlandse merk, of ex-Nederlands want het is nu in Britse handen, is en blijft immers grondlegger van het immens populaire urbansegment. Zo populair dat zelfs merken als Gazelle zijn ingestapt.
Dat het om een urban e-bike (lees: elektrische stadsfiets) gaat, herken je natuurlijk aan het minimalistische design van de VanMoof S6. Maar ook het gebrek aan vering in de voorvork, het relatief lage gewicht van 23,5 kg (22,5 kg voor de Open) en het gebrek aan een display waarop alle statistieken zichtbaar zijn, geven dit al weg. Fraai vinden we het ook dat alle kabels vrijwel volledig in het frame weggewerkt zijn en de ketting in een gesloten omkasting zit, zodat er bijna geen vuil bij kan. Over de lak zijn we eveneens tevreden: die ziet er na een maand door Turnhout te hebben gescheurd nog strak uit en lijkt ook niet snel te krassen. Wel zie je stof en ander vuil megasnel op de matzwarte S6: wie er niet tegen kan dat zijn fiets er vuil uitziet, kiest dus beter voor de blauwe of mintgroene VanMoof.
Even trappen en ’t slot zit erop
Maar het is uiteindelijk niet het ontwerp, maar de bijbehorende features waardoor VanMoof de grondlegger is geworden van urban e-bikes. En daarvan is het trapslot eigenlijk wel het opvallendste en meest interessante onderdeel: je trapt letterlijk tegen een knop op de achteras om de fiets op slot te zetten. In dat geval wordt de achteras vergrendeld en is de fiets dus praktisch onbruikbaar. Een gewoon ringslot zit er niet op de VanMoof S6, al kan je dat er wel op zetten: alle benodigde schroefgaten zijn voorzien. VanMoof gelooft er echter wel in dat het trapslot voldoende moet zijn om dieven af te schrikken. Naast de fysieke vergrendeling activeert het trapslot namelijk ook een luidt alarm. Wie de e-bike probeert op te tillen, wordt gewekt door een alarm waar je u tegen zegt. Dat maakt het natuurlijk niet onmogelijk om de fiets te stelen, maar dat alarm maakt de kans wel net iets groter dat een fietsendief toch een andere e-bike kiest.
Zeker omdat fietsendieven VanMoofs, al is het maar vanwege het ontwerp, moeiteloos kunnen onderscheiden. Daarbij staat het merk ook bekend om zijn Theft Proof Service: een add-on waarmee je de fiets kan laten opsporen. Voor wie geen Theft Proof-abonnement afsluit, blijft het wel mogelijk om de fiets in zo’n geval op afstand te deactiveren door ’m als gestolen te rapporteren. De fiets wordt dan vanop afstand vergrendeld zodat de dief er niets meer mee kan, terwijl jij en relevante autoriteiten wel de locatie in de gaten kunnen houden.
De S6 is bij ons gelukkig niet gestolen. Wel bleef het soms een vreemd gevoel om de e-bike enkel met het trapslot te vergrendelen. Alsof je vergeet om iets op slot te draaien. Maar het concept werkt wel megafijn en snel. Ontgrendelen, zeker als je er eenmaal aan gewend bent, is minstens net zo snel. Dat gaat namelijk via een pincode op het stuur: met de knop links moet je een driecijferige code invullen, waarna de fiets weer ontgrendeld wordt. Ontgrendelen kan ook in de VanMoof-app, maar de pincode is in de praktijk toch 10x sneller.
Wel hebben we het twee keer voorgehad dat onze S6 niet meer van het slot wilde. Dat bleek, na navraag bij VanMoof, te liggen aan de kou. “(…) de hoofdbatterij wordt zoveel mogelijk uitgezet tijdens stand-by, voor efficiëntie. De fiets draait dan op een kleine accu. Als deze geladen moet worden, dan zetten we tijdelijk even de hoofdbatterij aan. Als de kleine batterij om een reden niet geladen kan worden, e.g. het is te koud of de hoofdbatterij is te leeg, dan zetten we de fiets in low power mode”, lichtte VanMoof toe. De fiets kan dan enkel ingeschakeld worden met de knop onder de buis. Het was in de testperiode ook wel aan de koude kant, dus het is ergens ook geen al te grote verrassing.
App heb je niet nodig
Gebruik je de pincode om de VanMoof S6 te ontgrendelen, dan heb je de VanMoof-app in principe helemaal niet nodig bij dagelijks gebruik. Ja, je kan er het geluidje van de fietsbel, de stand van de verlichting (always-on of auto) en rijmodi mee aanpassen, maar dat zijn, als het goed is, opties die je eens instelt en daarna laat voor wat het is. Hoe dan ook is het wel een overzichtelijke app zonder al te veel ‘poeha’. Jammer is het ergens wel dat je de trapondersteuning niet kunt personaliseren, zoals dat wel kan op e-bikes met een Bosch-motor.
Wil je weten hoe hard je fietst, dan heb je de app wél weer nodig. Zoals gezegd zit er geen schermpje op de VanMoof, waardoor je ook niet weet hoe hard je rijdt. Gelukkig zit er wel een Peak Design-mount op het stuur, zodat je telefoon er met de juiste case moeiteloos op gemonteerd kan worden. We hadden persoonlijk liever een Quad Lock- of SP Connect-mount gezien, hoesjes daarvan zijn nu eenmaal wat populairder, maar het systeem is gelukkig wel makkelijk in gebruik. Wel missen we de usb-lader van oude VanMoofs: het is soms toch wel handig om onderweg je telefoon bij te kunnen laden. Ook dat kan dan weer een voordeel zijn van SP Connect: dat biedt een draadloze oplaadmodule voor smartphones. Dus, lees je mee, VanMoof.
Rijbeleving met voorwielmotor
Wat de VanMoof S6 nog bijzonder maakt, is de gekozen aandrijving, bestaande uit een voorwielmotor en in de achteras een AutoShift-versnellingsnaaf. Die voorwielmotor levert een maximaal koppel van 68 Nm, wat ruim voldoende is voor ritten door de stad. Dat kunnen we ook wel beamen na de testperiode van bijna een maand: de fiets trekt snel op en is ook krachtig genoeg om je een heuvel op te sleuren. Eigenlijk kwamen we in het vlakke landschap rond Turnhout nooit iets tekort. De fietservaring voelt ook best natuurlijk aan, dankzij de krachtsensor die meet hoeveel kracht je werkelijk op de pedalen zet en de ondersteuning daarop aanpast. Het is dus niet zo dat je als een raketje vooruitschiet vanaf de eerste rotatie.
Rijden met een middenmotor, zoals de Fazua Ride 60 van de Gazelle Cayo, voelt dan evenwel natuurlijker aan dan de voorwielmotor. Er lijkt soms iets van vertraging op te zitten in het activeren van de ondersteuning en ondersteuning die direct aan de pedalen gelinkt zit, voelt alleen in dat opzicht al natuurlijker dan wanneer het direct op de voor- of achteras zit.
En wat hebben we te zeggen over de AutoShift-naaf? Met slechts drie verzetten voelt het versnellingsbereik wat beperkt voor langere afstanden. Voor ritten binnen de stad, waar je veel op- en afstapt, zijn drie versnellingen vaak wel voldoende. Bovendien bleek het nooit echt zo’n groot minpunt dat het de rijbeleving zou beïnvloeden. Ook viel het ons op dat het schakelmechanisme soms wat stottert en dan heel snel door alle verzetten vliegt. Daar moeten we wel bij zeggen dat we tijdens zo’n testperiode natuurlijk wel op zulke kleine details letten. Na enige tijd raakten we er ook wel aan gewend en was het zo goed als een non-issue. Vragen over betrouwbaarheid kunnen we niet beantwoorden en wil dat juist net een van de ‘faalpunten’ zijn van oude VanMoofs. Volgens het nieuwe bedrijf zijn die kwaaltjes nu echter opgelost, door een eenvoudiger mechanisme toe te passen. De tijd moet uitwijzen of dat ook echt zo is.
Over de rijbeleving zijn we verder wel te spreken. De fiets rijdt lekker, ligt strak op de weg en laat je al gerust eens wat sportiever rijden. Zo wendbaar als de Cayo van Gazelle is de VanMoof dan wel weer niet. En vergelijken we ’m met de Cannondale FlyingV, dan voelt de VanMoof mogelijk zelfs wat stroef. Maar zonder die vergelijkingspunten op te nemen, is het gewoon een fiets die fijn rijdt en waarmee het ook fijn en veilig voelt om wat harder te gaan. En gaat het minder hard? Ook prima: ook dan is hij echt nog wendbaar genoeg om op plotse gebeurtenissen te reageren.
Rijbereik
Via een tiental streepjes op het stuur (VanMoof noemt het een ‘Halo ring’) kan je de resterende batterijduur in de gaten houden. In theorie zou de fiets een rijbereik van tussen de 60 en 150 km moeten bieden, al moet je in de hoogste stand (4) rekenen op een gemiddeld bereik van tussen de 50 en 70 km. Wij trappen zelf al aardig door en moesten de accu na 70 km op onze persoonlijke teller weer opladen. Een prima bereik voor zulks soort fiets. Nadeel is wel dat de e-bike alleen op te laden is naast een stroompunt. Woon je zoals wij in een appartement, dan kan je de S6 al afstrepen van je wensenlijstje: de accu is niet uitneembaar. Dat is toch wel een groot pluspunt van de Gazelle Cayo.
Eindoordeel
Bij onze review van de Gazelle Cayo C310 stelden we nog dat die e-bike VanMoof het nakijken gaf. Blijft deze mening overeind na het testen van de ‘nieuwe’ S6? Ja en nee. Het grote voordeel van de Gazelle is dat hij gebruikmaakt van standaardonderdelen, zoals de motor en batterij van Fazua en de Enviolo-versnellingsnaaf. Bovendien is de batterij uit het frame te halen, in tegenstelling tot bij de VanMoof S6.
De Gazelle presenteert zich als een oerdegelijke, maar toch redelijk zakelijke e-bike. Bij VanMoof is het daarentegen allemaal net iets frivoler, iets meer gericht op de funfactor én gebruiksgemak, zoals met het trapslot en de fietsbel die je kunt aanpassen (kattengejank op het fietspad? Jazeker!). Bovendien hebben we ook maar weinig aan te merken op de kwaliteit van deze VanMoof. Alles voelde solide aan en ook het schakelmechanisme deed ons niet meteen twijfelen aan de duurzaamheid. En nog een voordeeltje: de VanMoof is goedkoper dan de Gazelle.
Tegelijk kan je bij Canyon wel de Citylite:ON kopen voor minder, met een heel fijne Bosch-middenmotor. Er valt dus veel te kiezen, maar VanMoof doet eigenlijk maar weinig tot niets echt fout.
