NASA test 3D-printer in de ruimte
Dat 3D-printen steeds populairder wordt, weet ook de NASA. Al zit er een meer wetenschappelijke verantwoorde motivatie aan de installatie van een exemplaar in het ISS. De NASA wil immers nagaan of 3D-printen even goed werkt in de ruimte als op de begane grond. Doel van het experiment is om ruimte-expedities in de toekomst zelfstandiger te maken.
De printer in kwestie werd ontworpen door Made in Space, dat zijn naam goed gekozen heeft. Na enkele kalibratieplaatjes printten de astronauten aan boord van het ruimtestation een plaatje voor de printer met daarop de namen van Made in Space en NASA. Leuk, maar ook functioneel: om bruikbaar te zijn bij lange missies moet de printer bewijzen dat hij reserveonderdelen voor zichzelf kan maken.
Reparaties
Op termijn moet het ding vervangstukken en gereedschap printen voor gebruik aan boord van het ISS. Een printer heeft als groot voordeel dat een reserveonderdeel in enkele uren op maat gedrukt kan worden. Dat is sneller en goedkoper dan een raket lanceren. Filament kost zo’n 30 euro per rol, terwijl een goedkope raketlancering toch al snel over de vijftig miljoen gaat.
De printer op het ISS is een testmodel dat functioneel niet afwijkt van klassieke 3D-printers hier op de aarde. Zelfs zonder zwaartekracht moet het printproces gelijkaardig verlopen. Aanvankelijk zal de printer van Made in Space enkele testobjecten afdrukken, die dan volgend jaar terugkeren naar de aarde. Daar zullen specialisten de ruimteprints vergelijken met de stukken die ze op de begane grond maakten, om te oordelen wat de invloed van microzwaartekracht is op het hele proces.
Primeur
De printer werd door de astronauten geïnstalleerd in een afgesloten compartiment speciaal voor experimenten. Niet onbelangrijk, aangezien 3D-printen een geurtje met zich meebrengt. De astronauten richtten nog enkele camera’s op de printer, maar verder wordt het ding voornamelijk aangestuurd vanaf de grond. De astronauten startten de prints en nemen afgewerkte exemplaren uit de printer, maar de kalibratie gebeurt op de aarde.
De 3D-printer zorgt voor een leuke primeur: het is voor de eerste keer mogelijk om bruikbare objecten helemaal zelf te fabriceren in de ruimte. De NASA ziet een dergelijke capaciteit als onontbeerlijk voor lange missies naar bijvoorbeeld Mars. Die krijgen zo een zekere vorm van zelfstandigheid met zich mee. Goed nieuws, aangezien een herbevoorradingsraket sturen wanneer er iets kapot gaat niet bepaald tot de mogelijkheden behoort tijdens dergelijke excursies.
