Dreame A3 AWD Pro 3500 review: stoere robotmaaier met vierwielaandrijving
Dreame is zo’n jong, innovatief merk dat voor extra concurrentie zorgt op de markt van robotmaaiers. Tot voor kort was die nog doorweven met specifieke gereedschaps- of tuinmerken als Husqvarna, Gardena, Worx, Honda, Bosch en John Deere. Tegenwoordig vind je er ook Segway, Roborock, Eufy, Ecovacs en Dreame. Twee jaar geleden kwam deze Chinese fabrikant dan met de A1 naar buiten. Daar voegde het recent deze A3 AWD Pro 3500 en de grotere 5000 aan toe.
Camera’s, LiDAR en 4G vervangen perimeterdraad
Net zoals de eerdere Dreame-robotmaaiers heeft deze A3 geen perimeterdraad nodig. Dat vermijdt veel werk bij de eerste installatie en ook eventuele kabelbreuk. Deze robot kan wifi benutten, maar dankzij de gratis 4G-verbinding is dat niet nodig. Let wel op: dat inbegrepen 4G-abonnement loopt na 3 jaar af, waarna je moet bijbetalen. Bij een aantal andere fabrikanten blijft dat geldig voor de levensduur van het toestel.
De nieuwkomer steekt zijn voorganger de loef af met zijn vierwielaandrijving, dubbele AI-camera in de plaats van eentje en twee maaischijven, die bijna tweemaal zo breed kunnen maaien. Aan de slijtage van de zes mesjes leiden we af dat de schijven maar in één richting draaien. Mochten ze dat afwisselen, dan zouden beide zijden van de mesjes gelijkmatig slijten.
Beide modellen gebruiken LiDAR om met behulp van de weerkaatsing van laserpulsen een 3D-beeld van de omgeving te scheppen. De Dreame A3 AWD Pro is dus veel meer een krachtpatser dan de A2. Daardoor is hij beter geschikt voor tuinen met hoogteverschil of veel boomwortels.
Joystick legt grens vast
Instellen gebeurt gewoon via de Dreamehome-app. Je scant de code van het toestel en kan beginnen. Je zoekt een goede plaats voor het oplaadstation – vlak, ruime aanrijmogelijkheden en voldoende dicht bij een stopcontact – en je kan starten met de grenzen van je gazon vast te leggen. Dat kan zelfs automatisch, maar dan moet je wel een duidelijk afgebakend grasperk hebben. Bij ons is dat niet het geval, dus liepen we braaf achter de maaier, terwijl we die bedienden met de virtuele joystick in de app.
Zorg dat je die grenzen meteen juist vastlegt, want om echt aanpassingen te doen, ben je bijna verplicht om het uittekenen volledig opnieuw te doen. Heb je een grote tuin, dan ben je wel voor even zoet. Wat wél kan, is het toevoegen van no-go-zones of van extra zones. Die laatste kunnen zelfs afzonderlijk zijn van de eerste zone, maar dan moet je wel een verbindingspad kunnen aanduiden. Een no-go-zone dient dan weer om bloemperkjes of andere plekken waar de maaier schade kan aanrichten of kan verdwalen, aan te duiden. Ook een tweede kaart aanmaken is mogelijk, maar dan heb je in principe al een extra laadstation nodig op die plek.
Schaken op je gazon
Voorts geef je in de app aan wat de maaihoogte moet zijn, in welke richting de robot moet maaien of welk patroon (bv. dambord) hij moet volgen, hoe snel of efficiënt hij te werk moet gaan, hoe hij met de randen moet omgaan … Ook de obstakeldetectie kan je qua gevoeligheid instellen en je kan zelfs een vorm zoals een hartje in je gras laten maaien.
Je merkt aan de opsomming dat de app veel mogelijkheden biedt, maar toch misten we een aantal functies. Bij de recent geteste Husqvarna zagen we bijvoorbeeld een luchtbeeld van de tuin, wat alles duidelijker maakte, en konden we de grenzen gemakkelijk aanpassen. Daarvoor werkte die app met punten om de lijnen van de grens vast te leggen en die kon je vlot verschuiven. Dat zorgt voor een veel gemakkelijkere werking.
Zou intelligenter mogen
Na de instelling mocht deze Dreame A3 AWD Pro 3500 zich bewijzen. Bij de eerste beurten merkten we meteen dat het instellen van no-go-zones wel cruciaal was. Zo hadden de kinderen een put gegraven, maar had de robot die niet gedetecteerd. Daardoor mochten we het zwaargewicht van 24 kilo uit de put sleuren en naar zijn laadstation dragen. Hij blijft namelijk energie verbruiken nadat hij tot stilstand is gekomen, waardoor hij na een tijdje op een te laag batterijniveau komt en je hem naar zijn basis moet dragen.
Daarnaast was er een boomstronk die net voldoende uit de grond stak om de robot zich daar telkens te laten vastrijden. De Dreame toonde het obstakel steevast in zijn app, maar toch bleef hij zich daar nadien op vastrijden. Dat toont dan weer aan dat hij niet echt bijleert.
Beide voorbeelden bewijzen dat je niet uitsluitend mag vertrouwen op de 360°-LiDAR-sensor en de twee camera’s. Die doen hun best, maar maken er nog geen intelligent wezen van.
Dreame A3 herkent 300 obstakels
Qua obstakeldetectie kwijten ze zich wel van hun taak. We gooiden ballen in verschillende formaten, een tuinhandschoen, fietsslot, drinkbus, winkeltas en andere spullen voor zijn neus. Telkens draaide hij er mooi omheen en tussendoor. Op de poten van de trampoline reed hij zich dan wel een paar keer vast. Een nadere inspectie leerde dat de poten al wat ingegraven zaten. Daardoor zal het voor de robot moeilijker geweest zijn om een juiste inschatting te maken. Nadat we hem verplaatsten, zodat zijn poten weer op het gras stonden, gebeurde het niet meer.
Waar we minder blij mee waren, was met het doorsnijden van de perimeterdraad van de oude robotmaaier. Die lag op een aantal plekken bloot, maar dat vond hij blijkbaar niet belangrijk genoeg om te ontwijken. Bovendien groef hij zich in droge periodes gemakkelijk in. Zo groef hij de perimeterdraad uit de grond op een mul stuk. Die combinatie maakte ons niet bepaald gelukkig. De achterste wielen hebben een heel agressief profiel en zijn niet erg groot, zodat ze sneller doorslippen dan je zou hopen. Zeker op zanderige grond loop je dat gevaar.
Zandschepper
Dat ingraven doet hij ook als hij niet meteen uit een moeilijke plek komt. Hier zou je verwachten dat hij zichzelf vlotter uit de penarie kan werken. Hij lijkt dezelfde bewegingen te blijven herhalen, terwijl hij eigenlijk slim genoeg zou moeten kunnen zijn om betere oplossingen te bedenken. Het heeft er ook mee te maken dat hij vaak korte, agressieve bewegingen maakt. Voor een robotstofzuiger is dat meestal niet zo erg, bij een maaier wel. Er is dus nog werk aan de winkel op softwarevlak, want met de handbediening kan hij wel uit die vervelende posities geraken.
Die handbediening kan je kiezen uit hetzelfde uitvouwmenu waar je kan kiezen uit volledige gebied maaien, zone maaien, randmaaien … Op die manier kan je de robot verplaatsen zonder hem te moeten opheffen of kan je andere stukjes maaien dankzij de joystickbediening.
Klimmer met potentieel
In principe zou hij hellingen tot 80% moeten aankunnen, maar dat zal dan wel met een ondergrond met zeer veel grip zijn. We namen de Dreame mee naar de Ardennen en daar kon hij toch wel goed zijn streng trekken. Glibberige boomwortels kon hij overwinnen en met de meeste stijgingspercentages had hij geen probleem. Raakt hij echter één keer niet boven, dan is de kans groot dat hij dat stuk herschept tot een omgewoeld terrein. Voor het overige moesten we enkel ingrijpen toen hij zich één keer vastreed op een steil stuk waar geen gras lag en toen er tweemaal een tak tussen zijn wielen gevangen zat. Rekening houdend met het technische terrein waarop hij zijn taak moest volbrengen, viel dat enorm mee.
Mochten we deze Dreame permanent in die Ardense setting installeren, zouden we het terrein iets meer afbakenen. Op die manier zou hij de echt schuin hellende stukken niet omwoelen. Met de handbediening kan je die steile delen wel maaien, maar dat kan je dan doen op de momenten dat het echt nodig is. Zo vermijd je dat de robot energie verbruikt met het klauteren uit netelige posities en dat hij een omgewoeld terrein achterlaat. Want laat het duidelijk zijn: met die joystickbediening kan hij wel erg steile klimmetjes op geraken. Opnieuw toont dat zijn potentieel aan.
Terrein omwoelen doet hij ook door zijn agressieve bewegingen, waarbij de rechter- en linkerwielen in tegengestelde richtingen draaien. Zo trekt hij gras uit de grond. Het gebeurt eveneens als hij zich moet herpositioneren. Dan moet hij de omgeving scannen door ter plekke een rondje te draaien. Soms moet dat twee keer gebeuren, wat ook niet helpt. Staat hij dan net naast een obstakel, zoals een steen aan de rand van het gazon, dan kan hij zich daar een paar keer op vastrijden. Zo verergert hij het probleem (en de frustratie bij de gebruiker) nog. Ook hier zou een softwareoptimalisatie soelaas kunnen brengen.
Dikke batterij
De batterij van deze Dreame A3 gaat trouwens echt lang mee. Daardoor merk je dat hij is gemaakt om veel oppervlakte, maximaal 3.500 m², te kunnen bestrijken. Het tussentijds opladen gaat dan weer snel, zodat hij binnen de kortste keren weer op pad kan.
Het maairesultaat mag gezien worden. Zelfs bij dik, ietwat hoger gras wroette deze Dreame zich door zijn maaitaak zonder problemen. Bij stroevere grastypes maakt hij wat meer lawaai, maar bij een normaal gazon is het geluid van het toestel helemaal niet storend. Het eindresultaat is een egaal, goed uitziend grasperk. Bij de randen durft hij wel wat over te laten, maar dan kan je hem specifiek de randen laten maaien, zodat dat er eveneens beter uitziet. Door de twee maaikoppen die dicht tegen de zijkanten van het toestel zitten, maait hij in principe tot op drie centimeter van de boord. Zo heb je weinig detailwerk achteraf.
Om diefstal te vermijden, kan je het optilalarm instellen. Zo is een gelegenheidsdief meteen afgeschrikt door het lawaai. Daarnaast is er telkens een code nodig om de robot terug te activeren en kan je hem nog lokaliseren via de 4G-verbinding. Wie wil, kan er zelfs nog een AirTag in plaatsen.
Je kan deze Dreame A3 zelfs nog laten fungeren als je waakhond. Dan rijdt hij rond en meldt hij wanneer hij personen detecteert. Daar krijg je dan beelden van, dankzij de ingebouwde camera’s.
Eindoordeel
Je kan het waarschijnlijk al afleiden uit onze eerdere opmerkingen, maar Dreame combineert met deze A3 AWD Pro een aantal positieve punten met een paar stevige verbeterpunten. Het goede daaraan is dat de meeste van die minpunten op te lossen zijn met goed gemikte software-updates. In hoeverre het realistisch is dat al die mogelijke verbeteringen er ook daadwerkelijk komen, kunnen wij uiteraard niet inschatten. Feit is wel dat andere fabrikanten, zelfs zonder vierwielaandrijving, kunnen zorgen voor minder omwoelen. Dat toont aan dat er mogelijkheden zijn.
De hardware lijkt in elk geval klaar voor de taak. De voorwielen met zijrollers en de potige achterwielen kunnen goed samenwerken, maar zouden dat iets fijngevoeliger moeten doen. In dat geval zou hij zandgrond en natte terreinen minder snel moeten kunnen omwoelen.
