Atari wil voor het eerst in jaren opnieuw een console op de markt brengen. Wat mag je ervan verwachten en wat zeker niet?


Temidden alle nostalgische lanceringen komt Atari met een nieuwe console. Tussen alle Nokia’s, Nintendo Entertainment Systems en SNES’en door krijgen fans van de Atari 2600 de kans om aan de slag te gaan met klassieke spellen, evenals met moderne ervaringen. De Ataribox wordt een combinatie van nostalgie en hedendaagse games. Atari wil nog niets lossen over specifiacties of prijzen, maar zegt dat het zijn eigen tradities trouw wilt blijven.

In een recente teaser op Youtube wordt alvast duidelijk hoe de buitenkant er zal uitzien. De console zal beschikbaar zijn in twee varianten, waarvan er eentje erg doet denken aan de Atari 2600, dankzij een houten afwerking. Aan de achterkant vinden we ondersteuning voor een SD-kaart, een HDMI-poort en vier usb-poorten.

Nostalgie

Nu nostalgische games en consoles de mode bepalen, is het niet zo vreemd dat oude glorieën proberen om die trend zo goed mogelijk uit te buiten. Dat Atari daarin deelneemt, is dat engiszins wel. De gameproducent van weleer is vandaag immers geen echt gamebedrijf meer. Terwijl het vroeger kon bogen op uitgebreide samenwerkingen met ontwikkelaars en uitgevers, houdt het zich vandaag voornamelijk bezig met het licentiëren van oude titels. Denk daarbij aan het opduiken van Atari-titels is spelcompilaties.


Dat Atari nog niets wilt zeggen over de specificaties kan erop wijzen dat het het enerzijds zelf nog niet helemaal weet, of anderzijds dat het een minder krachtige console zal zijn dan de vele fans hopen. Het is bijvoorbeeld goed mogelijk dat Atari ervoor kiest om een smartphonechip te gebruiken en vervolgens voor het ‘moderne’ game-aanbod toegang zal geven tot de Google Play Store.

Klasseverschil

De klassieke games van de Atari 2600 hebben alvast niet veel nodig om te draaien. Vroeger moesten de meeste games het immers stellen met een processor die een maximum snelheid haalde van 1,2 MHz, met 128 bytes aan RAM-geheugen en spellen die hoogstens 32 KB groot waren. Ter vergelijking: de NES deed het met 1,8 MHz, 2 KB RAM en spellen mochten tot 1 MB groot zijn.

Je kan je dus afvragen of het wel de moeite is voor Atari om een console uit te brengen die zich richt op spellen die je doorheen de decennia kon blijven spelen op andere platformen. Heel veel zal gaan afhangen van wat Atari nu juist verstaat onder de noemer moderne games.