Nieuwe batterijregels van de EU betekenen niet dat je je batterij kan hot-swappen
Sommigen dachten dat de nieuwe regels ons rechtstreeks terug zouden werpen naar het tijdperk waarin je smartphonebatterijen zonder gereedschap kon verwisselen. De wetgeving die in 2023 werd gepresenteerd, stelt inderdaad dat batterijen van mobiele apparaten makkelijker vervangbaar moeten zijn. Fabrikanten worden verplicht om bij het ontwerp al rekening te houden met reparatie en vervanging.
Het doel? Geen ‘specialistische apparatuur’ meer nodig hebben om een simpele batterij te wisselen. Maar wie hoopte op een ervaring zoals bij de legendarische Samsung Galaxy S5, waarbij je de achterkant er met je vingernagel afklikte en de batterij er zo uit wipte, komt bedrogen uit. Volgens onderzoek van 9to5Google bevat de EU-regulering (2023/1542) namelijk uitzonderingen waar vrijwel elke moderne iPhone en Android-telefoon doorheen glipt.
IP-rating als ontsnappingsroute
De eerste hindernis zit in de definitie van ‘uitneembaar’. De Europese Unie stelt dat een batterij als uitneembaar wordt gezien als deze zonder speciaal gereedschap of thermische energie (hitte) verwijderd kan worden. Maar er is een belangrijke kanttekening: dit geldt alleen voor toestellen met een IP-rating van IPX5 of lager.
Voor high-end toestellen zoals de iPhone 17 of een toekomstige Galaxy S26 verandert er dus weinig. Omdat deze telefoons waterdicht zijn (vaak IP68), heb je hitte nodig om de lijm van het glazen paneel los te weken. Dat valt volgens de wet buiten de strenge eisen voor makkelijke vervangbaarheid. En dan hebben we het nog niet eens over de specifieke types schroeven waar Apple zo dol op is.
Doodsteek voor de verwisselbare batterij
Er is nog een tweede achterdeurtje in de wet (EU-regulering 2023/1670). Batterijen hoeven namelijk helemaal niet makkelijk uitneembaar te zijn als ze simpelweg “goed genoeg” zijn. Concreet: behoudt een batterij 80% van zijn capaciteit na 1.000 oplaadcycli? Dan vervalt de eis voor eenvoudige vervangbaarheid.
De enige voorwaarde is dan dat het toestel minimaal een IP67-rating heeft. Aangezien vrijwel elke high-end telefoon en zelfs veel budgetmodellen deze specificaties halen (of er net even hun best voor gaan doen), hebben fabrikanten een vrijbrief om op de oude voet verder te gaan.
Een herhaling van de ‘softwaregate’
Wat een revolutie voor de consument had moeten zijn, lijkt uit te draaien op een sisser. Veel fabrikanten voldoen nu al aan de eisen om de strengste regels naast zich neer te leggen. Wie daar nog niet aan voldoet, zal eerder investeren in een betere IP-rating of een duurzamere batterij dan in een ontwerp dat makkelijk openklikt.
Het voelt als een herhaling van de eerdere ‘EU-softwaregate‘. Ook toen werd gedacht dat nieuwe regels fabrikanten zouden dwingen tot jarenlang extra software-updates, maar zorgde één slim gekozen woordje in de wetgeving ervoor dat de soep lang niet zo heet wordt gegeten als ze wordt opgediend. De droom van de hot-swappable smartphone blijft voorlopig dus precies dat: een droom.
